Totale heupprothese (THA) is een chirurgische ingreep die tot doel heeft de mobiliteit van de patiënt te verbeteren en pijn te verlichten door een beschadigd heupgewricht te vervangen door kunstmatige componenten. Deze ingreep wordt alleen aanbevolen voor patiënten die voldoende gezond bot hebben om de implantaten te ondersteunen. Over het algemeen wordt een THA uitgevoerd bij personen die lijden aan ernstige pijn en/of invaliditeit veroorzaakt door aandoeningen zoals artrose, traumatische artritis, reumatoïde artritis, aangeboren heupdysplasie, avasculaire necrose van de femurkop, acute traumatische fracturen van de femurkop of -hals, mislukte eerdere heupoperaties of specifieke gevallen van ankylose. Hemi-heupprothese daarentegen is een chirurgische optie die wordt gebruikt in gevallen waarin er voldoende natuurlijk acetabulum (heupkom) en voldoende femurbot aanwezig is om de femursteel te ondersteunen. Deze procedure is geïndiceerd voor diverse aandoeningen, waaronder acute fracturen van de femurkop of -hals die niet effectief behandeld kunnen worden met interne fixatie, fractuurdislocaties van de heup die niet adequaat gereponeerd en behandeld kunnen worden met interne fixatie, avasculaire necrose van de femurkop, non-union van femurhalsfracturen, bepaalde hoge subcapitale en femurhalsfracturen bij oudere patiënten, degeneratieve artritis die alleen de femurkop aantast en geen acetabulumvervanging vereist, en specifieke pathologieën van de femurkop/hals en/of proximale femur die adequaat behandeld kunnen worden met een hemi-heupprothese. De keuze tussen een totale heupprothese en een hemi-heupprothese hangt af van verschillende factoren, zoals de ernst en aard van de heupaandoening, de leeftijd en algehele gezondheid van de patiënt, evenals de expertise en voorkeur van de chirurg. Beide procedures zijn effectief gebleken in het herstellen van de mobiliteit, het verminderen van pijn en het verbeteren van de kwaliteit van leven voor patiënten die lijden aan diverse heupgewrichtsaandoeningen. Het is belangrijk dat patiënten met hun orthopedisch chirurg overleggen om de meest geschikte chirurgische optie te bepalen op basis van hun individuele omstandigheden.